emroz che rozieh -012–vole-

roze pedar-0012-

siamak

امروز روز جهانی پدر هست و میخوام براتون یه حکایت بگم: از بابا

بابام آخرین بچه خانواده بود، مثل من

و خیلی خوشتیپ ، مثل من

و خیلی خوش پوش ، اینجا دیگه مثل من نداره

چون اون خیلی به لباسش اهمیت میداد.

متولد اوایل همن قرن گذشته بود 1309

تحصیلات رو تا اونجا که میتونست خوند

و دست خط ش عالی عالی بود

چه با خودکار ، چه با قلم و دوات

تا وقتی زنده بود، فقط دوتا از بچه هاش تحصیلاتشون رو تموم کردن

ولی بعد رفتنش پیش خدا، بقیه هم درسشون رو خوندن

راستی یادم رفت بگم متولد لشتنشا بود

به قول استاد پوررضا

لشتنشا جای آواز خوانانه

خوب بگذریم

بابام خیلی مهربون، و محبوب همه بود

دوست ، فامیل ، همکار و همه و همه

چون از حق خودش میگذشت و هیچ وقت آزارش به کسی نرسید

همیشه تو روز و تو لحظه زندگی میکرد

و این باعث میشد همیشه شاد باشه

الان بعد این سالها که بهش فکر میکنم

نمیدونم ، شاید اون موقع، انجیل رو خونده بود

چون رفتار و کردارش طبق توصیه های عیسی بود

اینها رو گفتم که به این جمله برسم

که بگم: پدر و مادر نویسندگان آینده و سرنوشت بچه ها شون هستن

و مادر مثل مداده و پدر مثل خودکار

مداد اینطوریه که چیزی که مینویسی رو میتونی پاک کنی و دوباره بنویسی

اما خودکار اینطوریه که چیزی رو که میتونیسی دیگه نمیتونی پاک کنی

و مهمترین تفاوت مداد و خودکار، این نیست

بلکه ، مهم ترین تفاوت اینه که:

تو تراشیده شدن مداد رو هر روزه میبینی تا اینکه تموم بشه

ولی تموم شدن خودکار رو نمیبینی

و یه دفعه متوجه میشی که نمینویسه

آره

بابای من یه روز صبح برای دریافت حقوق بازنشستگی از خونه خارج شد

ظهر زنگ زدن و گفتن سکته قلبی کرده و بردنش بیمارستان

و همون شب ساعت 12 تموم شد

و دیگه من بابا نداشتم

اینو باید بدونیم که

یه خودکار اثری ماندگار میزاره، که بعد تموم شدنش هم، هست

بابام با رفتنش هم، در اون ساعت شب، درسی بهم داد

بهم یاد داد که زندگی ارزش هیچ چیزی رو نداره

صبح هستی و شاید شب تموم بشی

تنها چیزی که میمونه فقط عشق و محبت هست

پس با تمام وجودت به همه محبت کن و عشق بده

این دل نوشته رو تقدیم میکنم به همه باباهای دنیا

و باباها بدونید که اثر جوهر شما سالها و سالها میمونه

روز پدر مبارک

از طرف یک فرزند