اگه قرار بود فقط یک جمله بگم، می‌گفتم: 

«مینا، بودنِ تو خودش جشنه.»

ولی نه، این برای تو کم‌ـه.

تولدت که می‌رسه، 

یک‌جور عجیب انگار جهان مهربون‌تر می‌شه.

اسم تو که میاد، 

انگار خستگیِ روزهای آدم خودش جمع می‌کنه میره کنار.

تو همونی که آدم دوست داره کنارش باشه… حتی اگر هیچ کلمه‌ای رد‌و‌بدل نشه.

امروز، روزیه که خدا یک نور اضافه کرد و اسمشو گذاشت *مینا*.

و من هر وقت بهت فکر می‌کنم، فقط حس آرامش و خوشحالی ازت میگیرم.

امیدوارم امسالت پر باشه از خنده‌هایی که بی‌دلیل میان

و آرامشی که دلیلش فقط یک چیزه:

بودنِ خودت.

تولدت مبارک مینا جان.