«سلام به شما شنوندگان رادیو جهانی پارس.
اینجا برنامهایه درباره یه دردِ مدرن/ دردی که نه جسمیه، / نه قابل اندازهگیری، ولی …. همهمون یهجوری گرفتارش شدیم.
هیاهوی ذهنی…
یعنی حرف زدن بیوقفه، فکر کردن بیهدف، تحلیلهای بیپایه، و ذهنهایی که از شدت شلوغی، دیگه …. نمیشنون.
تا حالا شده وسط یه گفتوگو، حس کنی همه دارن حرف میزنن، ولی هیچکس واقعاً گوش نمیده؟
شده خودت یه چیزی بگی، ولی بعدش فکر کنی: چرا گفتم؟ برای چی آخه؟
شده حس کنی ذهنت پره، ولی تهش هیچی نداری جز خستگی؟
امشب میخوایم از گم شدنِ معنا توی سیلِ کلمات بگیم.
از اینکه چطور گاهی سکوت، از هزار تا جمله عمیقتره.
از اینکه چطور گاهی فکر نکردن، خودش یه نوع فکر کردنه.
